Teamclinic

Geplaatst op Maandag 3 maart 2014

Op Oscar zijn verjaardag schreef ik er al over en nu is het tijd er meer over te vertellen: de teamclinic!

Oscar is in de afgelopen anderhalf jaar heel erg bang geworden van handelingen aan zijn lijf. En aangezien die meestal bij de dierenarts gebeuren, is hij vooral daar dus heel erg bang. Thuis ging het iets beter, met rust en geduld kreeg ik sommige dingen wel voor elkaar. Maar altijd met spanning en wantrouwen bij Oscar en niet zelden was het nodig hem een muilkorf om te doen. Oscar was inmiddels zo bang dat snauwen en erger voor hem noodzakelijk waren gekomen en dat kan niet. Ik wil niet dat hij zo bang is en ik wil niet dat wij en de dierenarts een gevaar lopen als er iets moet gebeuren. Want tja, ziek worden we allemaal wel eens, dus hopen dat we de komende 10 jaar niet meer naar de dierenarts hoeven leek me wat naïef.

Daarom heb ik me opgegeven voor de teamclinic. Bij de teamclinic ga je 2 dagen heel intensief met je hond en met jezelf aan de slag. Goed kijken naar wat het probleem is en waar je aan moet werken om het op te lossen. Voor Oscar was dit heel praktisch. In plaats van hem de handelingen te laten ondergaan, geven we hem zeggenschap. Hij mag zelf beslissen of hij mee werkt. En om dat te kunnen beslissen moet hij snappen wat er gebeurd. En dat ben ik hem nu dus aan het leren. Ik leer hem al zijn lichaamsdelen, zodat hij weet waar we iets willen doen. Ik leer hem allerlei medicijnen aan, zoals verband, tekentang, nagelknipper, oogdruppels, oorzalf en een injectiespuit. En dan leer ik hem dat ik bij een bepaald lichaamsdeel een bepaalde handeling wil doen. Zoals verband doen om zijn voorpoot links. Door een geluidssignaal laat ik hem weten hoe lang het duurtt en door een ander geluidsignaal laat ik hem weten dat we klaar zijn. Zo weet Oscar wat er gebeurd, waar het gebeurd, hoe lang het duurt én hij mag zelf kiezen of hij er aan mee werkt. Nee is nee, wil hij niet, dan mag ik de handeling niet doen.

Voor mij lag het werk in mijn zenuwen. Het idee om naar de dierenarts te gaan maakt(e !) me al zenuwachtig. Oh jee, als dat maar goed gaat, hij laat het nooit toe enz. En doordat ik mij zo voel, heeft Oscar het idee dat hij niet op mij vertrouwen kan (en terecht), waardoor Oscar alweer spanning opbouwde en dingen zelf op moest lossen in zijn angst. Ik heb deze zenuwen los moeten laten en moeten leren om vertrouwen te hebben in mijzelf en Oscar. Dat is een proces en dat is nog niet klaar. De opbouw in de training is dan ook misschien nog wel meer voor mij dan voor Oscar. Eerst thuis oefenen, dan met een toeschouwer, een keer op de hondenschool en dan pas naar de dierenarts. En dan bij de dierenarts weer terug naar de basis, naar oefeningen die Oscar inmiddels echt goed kan en vertrouwd. Om dan de moeilijkheidsgraad weer op te gaan voeren.

Het is een hele klus, het kost veel tijd, veel moeite en heel eerlijk, ook veel geld. Ik ben blij dat ik de mogelijkheid heb om dit te doen. Oscar is onze vriend en ik ben blij dat ik iets kan doen wat zijn wereld veiliger en vertrouwder maakt. Zodat wij in de toekomst vol vertrouwen naar de dierenarts kunnen. Het gevoel dat je maatje niet de juiste zorg kan krijgen als hij ziek is, omdat je letterlijk niet aan hem kan komen, is een gevoel wat ik kwijt wilde. En tja, dat dat tijd en moeite kost maakt niets uit. Het trainen met Oscar is hartstikke leuk. Of we nu een treibball leren duwen of een pleister op zijn hoofd leren plakken, het is voor ons hetzelfde en leren vinden we samen leuk. Oscar op de clinic met de beide dames aan het werk zien was fantastisch! Zo mooi om hem op een andere manier te kunnen bekijken, vol vuur, vol plezier en vol wil om samen bezig te zijn. Dat is gewoon puur genieten! En geld, wat is geld nou. Voor geld koop je niets als je beste vriendje in angst moet leven.

Natuurlijk hier ook een link naar de teamclinic toe: https://teamclinic.nl/teamclinic voor alle informatie. Ik kan hem echt aanraden als je professionele hulp nodig hebt!

Foto’s van de clinic heb ik niet. De sfeer was ontzettend fijn, veilig en dus ook privé. Mogelijk dat ik later nog wel foto’s of filmpjes plaats. Oh wacht, ik heb er al eentje, die heb ik vorige week thuis gemaakt. Oscar met een heel stoer verbandje om zijn voorpoot. Mijn kanjer!